Zakończenie terapii onkologicznej kojarzy się z triumfem i radością, ale dla wielu osób to czas pustki. Gdy opadnie adrenalina, przychodzi refleksja nad tym, jak bardzo choroba zmieniła nasze ciało i plany. Tęsknota za życiem sprzed raka to naturalny proces. Psychologia nazywa ten stan żałobą. Paradoks ocalonego, czyli dlaczego wyleczenie czasem boli Wielu pacjentów czuje presję…
Po chorobie często pojawia się poczucie, że ciało stało się obce, a bliskość z partnerem budzi obawę zamiast radości. To moment zagubienia, w którym fizyczne skutki leczenia przeplatają się z barierami psychicznymi. Spadek popędu seksualnego a zmiany w organizmie Wytyczne Amerykańskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (ASCO) wskazują, że zmiany w popędzie seksualnym dotyczą znacznej części osób…
Koniec leczenia to moment, w którym teoretycznie odzyskujemy wolność. W praktyce wyjście ze szpitala często oznacza wejście w tryb nieustannego nasłuchiwania własnego organizmu. Każde ukłucie czy ból głowy przestaje być zwykłym sygnałem z ciała, a staje się głośnym alarmem w głowie. Rzeczywistość po zakończeniu terapii Zakończenie aktywnego leczenia onkologicznego to ogromna ulga, ale często też…
Wielu pacjentów po zakończeniu leczenia doświadcza tzw. wzrostu potraumatycznego, czyli odnajduje nowe wartości, granice i nowy sens, po bardzo trudnym przeżyciu. Psychika próbuje zbudować nowe życie z tego, co ocalało. Zderzenie z oczekiwaniami otoczenia Rodzina i znajomi oczekują, że powrót do zdrowia oznacza automatyczny powrót do dawnej wersji ciebie. Zdarza się jednak, że pacjent czuje…
Życie dzieli się na czas przed badaniami kontrolnymi i bardzo ulotne chwile oddechu po otrzymaniu dobrych wyników. Zakończenie leczenia często niesie ze sobą pustkę i ciągłe nasłuchiwanie własnego ciała. Dlaczego koniec leczenia bywa trudniejszy niż diagnoza? To doświadczenie ma swoją medyczną nazwę i dotyczy bardzo wielu osób. Specjaliści określają je jako FCR (Fear of Cancer…
Rodzina zachęca do świętowania, a ty masz ochotę zaszyć się w ciemnym pokoju. Koniec wielomiesięcznego leczenia często przypomina zderzenie ze ścianą, a nie wyczekiwaną euforię. To fizjologiczny moment, w którym opada adrenalina mobilizująca organizm do przetrwania na oddziale szpitalnym. Dopiero teraz układ nerwowy odzyskuje przestrzeń, by zorientować się, co tak naprawdę się wydarzyło. Spadek adrenaliny…
Otoczenie oczekuje szybkiego powrotu do dawnego funkcjonowania, a rzeczywistość po terapii bywa pełna obaw i fizycznego wyczerpania. Poczucie niezrozumienia w gronie najbliższych jest częstym doświadczeniem po zakończeniu leczenia onkologicznego. Syndrom zawieszenia w próżni i efekt klifu Zakończenie aktywnego leczenia paradoksalnie bywa jednym z najtrudniejszych momentów. W trakcie terapii uwaga pacjenta i personelu medycznego skupia się…
Otwierasz kopertę z wynikiem PET lub rezonansu, widzisz słowo “czysto” a euforia wcale nie nadchodzi. W głowie masz myśl o badaniu za kilka miesięcy. Syndrom miecza Damoklesa, czyli lęk przed wznową Lęk przed nawrotem choroby (z angielskiego Fear of Cancer Recurrence, FCR) dotyka znacznej części pacjentów. Opisują ten stan jako życie w cieniu opadającego miecza…
Czekanie na opis tomografii czy rezonansu bywa równie wyczerpujące, co samo leczenie. To napięcie ma swoją nazwę i dotyka wielu osób po zakończeniu terapii. Scanxiety, czyli lęk przed badaniem i wynikiem W psychologii ten stan określa się terminem “scanxiety” (zlepek słów: skan i lęk). W literaturze psychoonkologicznej „scanxiety” opisuje się jako lęk i napięcie związane…
Życie ze stabilizacją nowotworu często przypomina chodzenie po lodzie, który wprawdzie nie pęka, ale pod stopami wciąż słychać jego trzeszczenie. To stan, w którym medyczny sukces nierzadko rozmija się z oczekiwaniami pacjenta. Co medycznie oznacza stabilizacja? Według międzynarodowych kryteriów (tzw. wytyczne RECIST 1.1 z 2009 roku autorstwa zespołu dr E.A. Eisenhauer), o stabilizacji mówimy w…
